De grootste vooroordelen over eiwitten

Wij verhelderen de feiten!

Wie kent het niet: je drinkt rustig je post-workout shake en een bekende, collega of familielid begint je ongevraagd te bekeren:

„Dat kunstmatige spul kan toch niet gezond zijn!“

„Ik heb gehoord dat eiwitten je nieren kapotmaken!“

„Dat heb je helemaal niet nodig – een normaal dieet is meer dan voldoende.“
 
Deze en vele andere uitspraken komen regelmatig uit de mond van zelfbenoemde voedingsexperts. Irritant, toch?

Waarschijnlijk dachten de onderzoekers rond Jose Antonio hetzelfde toen ze besloten een artikel met de titel „Common questions and misconceptions about protein supplementation: what does the scientific evidence really show?“ (Vrij vertaald: Veelvoorkomende vragen en misverstanden over eiwittoevoegingen: wat laat het wetenschappelijk bewijs werkelijk zien?) te publiceren. In totaal hebben de auteurs zich in dit paper gewaagd aan het beantwoorden van elf (meer of minder) belangrijke vragen, die we hieronder voor je hebben opgesomd:

Zijn eiwitten slecht voor de nieren?
Kort samengevat: nee. Bij gezonde individuen zijn er ondanks uitgebreide onderzoeksresultaten geen aanwijzingen dat een te hoge eiwitinname de nierfunctie aantast. De auteurs gaan zelfs uit van precies het tegenovergestelde. Een eiwitrijk dieet is immers een effectieve strategie om het lichaamsvetpercentage te verlagen en de lichaamssamenstelling te verbeteren. Dit is vooral wenselijk bij mensen met een verhoogd risico op nierziekten (vetmetabolisme-stoornissen, overgewicht, hoge bloeddruk).

Verhoogt overtollig eiwit het lichaamsvetpercentage?
Volgens de huidige onderzoeksresultaten lijkt een bijzonder eiwitrijk dieet (bijvoorbeeld 3,3 – 4,4 g eiwit per kg lichaamsgewicht) bij sportende mensen niet te leiden tot een toename van het lichaamsvet. Op basis van deze gegevens is de hypothese dat alleen een overmaat aan eiwitten het lichaamsvetpercentage verhoogt twijfelachtig. De auteurs concluderen dat een toename van het lichaamsvet in de eerste plaats wordt veroorzaakt door de inname van koolhydraten en vetten. Eiwitten op zich zijn hier niet de drijvende kracht – het komt, wie had dat gedacht, primair op de calorie-inname aan.

Dankzij Jose Antonio en zijn collega's ben je na het lezen van dit artikel uitstekend uitgerust om de groep wetenlijken in het volgende voedingsdebat op zijn nummer te zetten. Met deze kennis in het achterhoofd smaakt de eiwitshake trouwens dubbel zo lekker. Denk je niet?